ประวัติความเป็นมาในการสร้างพระพุทธรูปองค์นี้ไม่ปรากฏหลักฐานที่แน่นอนชัดเจนว่าสร้างในปีพ.ศ.ใด จากคำบอกเล่าฃองผู้เฒ่าผู้แก่ในตำบลอ้อมน้อยกล่าวว่า  เกิดมาก็เห็นหลวงพ่อเพ็งเป็นพระประธานในอุโบสถ์วัดอ้อมน้อยมาก่อนแล้ว จึงสันนิษฐานได้ว่าคงสร้างขึ้นพร้อมกับการสร้างวัดและอุโบสถ์หลังเก่า และสังเกตุได้จากลวดลายของจีวร เป็นจีวรลายดอกพิกุล ซึ่งเป็นที่นิยมของคนในสมัยโบราณ  พร้อมกันนี้ก็เรียกขานนามของพระพุทธรูปองค์นี้ว่า “หลวงพ่อเพ็ง” หลวงพ่อเพ็งเป็นพระพุทธรูปที่ศักดิ์สิทธิ์ที่ชาวตำบลอ้อมน้อย และตำบลใกล้เคียงให้ความเคารพนับถือและศรัทธาเป็นอย่างยิ่งทุกคนมักได้ประจักษ์ถึงอภินิหารและความศักดิ์สิทธิ์ของท่านอยู่เสมอ เช่น คนที่เจ็บป่วยมาเป็นเวลานานรักษาหมอที่ไหนไม่หาย ก็ไปกราบหลวงพ่อเพ็งบนต่อหน้าท่าน ชอให้โรคหายแล้วอธิฐานขอน้ำมนต์  ดอกบัว  และผงก้านธูปที่อยู่ในอุโบสถ์มาต้มดื่มกิน  โรคที่เป็นมาเรื้อรังก็หาย

บางคนประสบอุบัติเหตุสลบไม่ได้สติมีอาการหนักมาก  จนหมอไม่รับรองว่าจะรอดชีวิต หรือถ้าหายก็จะต้องกลายเป็นคนพิการแน่นอน  แต่ญาติพี่น้องของคนเจ็บได้มาอธิฐานบนต่อหลวงพ่อเพ็งและขอน้ำมนต์ไปหยอดใส่ปากให้คนเจ็บกินทุกวันและเอาน้ำมันของหลวงพ่อไปทาให้ทั่ว ปรากฏว่าคนเจ็บนั้นฟื้นและหายได้เป็นปกติโดยไม่พิการหรือสมองเสื่อมเลย สร้างความประหลาดใจให้กับแพทย์และพยาบาลของโรงพยาบาลอย่างยิ่ง